کفپوش کاندو و قوانین صدا در ونکوور: قانون و آیین‌نامه ساختمان

سه دسته قانون درباره کف کاندو

کف نو در کاندوی ونکوور زیر قانون استراتای بریتیش کلمبیا، مقررات ساختمانی و آیین‌نامه‌های خود ساختمان شما قرار می‌گیرد. از این سه، فقط آیین‌نامه‌های ساختمان شما می‌تواند عددی برای صدای قدم داشته باشد. ما در قانون استراتا و در ماده‌ای از مقررات ساختمانی که خواندیم هیچ عددی پیدا نکردیم.

بخش‌های زیر هر کدام را توضیح می‌دهند.

قانون استراتا: قاعده سر و صدا و قاعده تأیید

آیین‌نامه‌های استاندارد بریتیش کلمبیا در دو جا به کف می‌پردازند.

آیین‌نامه استاندارد ۳(۱) می‌گوید مالک، مستأجر، ساکن یا مهمان نباید از واحد طوری استفاده کند که سر و صدای غیرمنطقی ایجاد کند، برای شخص دیگری مزاحمت ایجاد کند، یا به‌طور غیرمنطقی در حق دیگران برای استفاده و بهره بردن از واحد دیگری دخالت کند. معیار این آیین‌نامه کلمه «غیرمنطقی» است و هیچ سطح صدایی همراه آن نیامده. این قاعده به نحوه استفاده از واحد در همه روزهای بعد از نصب کف مربوط است.

آیین‌نامه استاندارد ۵(۱)(g) به خود نصب مربوط است. این بند پیش از اینکه مالک بخش‌هایی از واحد را که استراتا باید بیمه کند تغییر دهد، تأیید کتبی استراتا را لازم می‌داند، و ماده ۹٫۱ مقررات مالکیت استراتا (Strata Property Regulation) کفپوش را، وقتی سازنده اصلی آن را نصب کرده، جزو لوازم نصب‌شده (fixtures) نام می‌برد. پس تعویض کف اصلی اول به تأیید نیاز دارد.

آیین‌نامه‌های استاندارد حالت پیش‌فرض هستند. ماده ۱۲۰ قانون مالکیت استراتا (Strata Property Act) به استراتا اجازه می‌دهد آیین‌نامه‌های دیگری ثبت کند، و صفحه استراتای استان بریتیش کلمبیا «تغییر کفپوش» را یکی از کارهایی می‌آورد که آیین‌نامه‌های یک ساختمان ممکن است برای آن اجازه کتبی بخواهد. راهنمای استراتای ما درخواست و روند تأیید را توضیح می‌دهد.

ماده مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا درباره صدا بین واحدهای مسکونی

مقررات ساختمانی استان یک ماده دارد که رتبه صدا را بین خانه‌ها تعیین می‌کند. ماده ۵٫۸٫۱٫۱ مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا ۲۰۲۴ می‌گوید واحد مسکونی باید از هر فضای دیگری در ساختمان که ممکن است در آن صدا ایجاد شود، با یکی از دو روش جدا شود.

روش اول دیوار یا کف جداکننده و ساختارهای متصل به آن است که با هم رتبه ظاهری کلاس انتقال صدا (apparent sound transmission class) دست‌کم ۴۷ بدهند. روش دوم دیوار یا کف جداکننده‌ای است که رتبه کلاس انتقال صدا دست‌کم ۵۰ بدهد، و ساختارهای متصل به آن طبق ماده ۹٫۱۱٫۱٫۴ ساخته شده باشند. این ماده برای ساختاری که واحد مسکونی را از چاه آسانسور یا شوت زباله جدا می‌کند، عدد بالاتری تعیین می‌کند: کلاس انتقال صدای دست‌کم ۵۵.

کلاس انتقال صدا (sound transmission class) رتبه‌ای است که نشان می‌دهد دیوار یا کف چه مقدار از صدای هوابرد را می‌گیرد. ماده ۵٫۸٫۱٫۲ می‌گوید این رتبه از اندازه‌گیری‌های آزمایشگاهی تعیین می‌شود. صدای هوابرد صدایی است که در هوا شروع می‌شود، مثل صدای حرف زدن، موسیقی و تلویزیون. رتبه ظاهری صدایی را هم حساب می‌کند که از راه ساختارهای متصل، از کنار دیوار یا کف می‌گذرد، و به همین دلیل مقررات برای آن عدد پایین‌تری را می‌پذیرد.

این رتبه‌ها درباره صدای هوابرد هستند. عنوان زیرقسمتی که این ماده در آن آمده «حفاظت در برابر صدای هوابرد» (Protection from Airborne Noise) است. صدای قدم نوع دیگری است، که یادداشت‌های مقررات به آن صدای ضربه (impact noise) می‌گویند.

مقررات درباره صدای قدم چه می‌گوید و کجا اعمال می‌شود

درباره صدای قدم، یادداشت توضیحی خود مقررات روشن است. یادداشت A-9.11.، که قسمت صدا را برای خانه‌ها و ساختمان‌های کوچک توضیح می‌دهد، می‌گوید این قسمت «هیچ الزامی برای کنترل انتقال صدای ضربه ندارد». این یادداشت اضافه می‌کند که صدای قدم و ضربه‌های دیگر «در ساختمان‌های چندخانواری می‌تواند آزار شدید ایجاد کند». ما در ماده ۵٫۸٫۱٫۱ هم هیچ رتبه حداقلی برای صدای قدم پیدا نکردیم.

این یادداشت رتبه‌ای را که برای صدای قدم به کار می‌رود، یعنی کلاس عایق صدای ضربه (impact insulation class)، و دو روش آزمایشی را که بیشتر برای اندازه‌گیری آن به کار می‌روند نام می‌برد. یکی آزمایش آزمایشگاهی است و دیگری آزمایش در یک ساختمان ساخته‌شده. این صفحه هیچ عددی برای این رتبه نمی‌دهد، چون قانونی که خواندیم هیچ عددی تعیین نمی‌کند.

یک محدودیت دیگر برای خوانندگان ونکوور مهم است. صفحه استان بریتیش کلمبیا برای مقررات ۲۰۲۴ می‌گوید: «مقررات بریتیش کلمبیا در شهر ونکوور اعمال نمی‌شود، چون این شهر آیین‌نامه ساختمانی خودش را دارد.» وقتی این صفحه را می‌نوشتیم نتوانستیم آیین‌نامه ساختمانی شهر را باز کنیم، پس چیزی از آن نمی‌گوییم. از شهر بپرسید کدام الزام‌های صدا درباره کار ساختمانی در واحد شما اعمال می‌شود.

برای تغییر کفپوش، عددی که باید به آن برسید همان است که ساختمان خود شما نوشته است.

آیین‌نامه کفپوش یک ساختمان چه می‌تواند بخواهد

الزامی برای کف داخل واحدها باید آیین‌نامه باشد. ماده ۱۲۵(۱) قانون مالکیت استراتا به استراتا اجازه می‌دهد برای استفاده، ایمنی و وضعیت مالکیت مشترک (common property) و دارایی‌های مشترک (common assets) قوانین ساختمان (rules) بگذارد، و صفحه استراتای استان بریتیش کلمبیا می‌گوید فقط آیین‌نامه‌ها می‌توانند استفاده از واحدهای استراتا (strata lot) را تعیین کنند، که نامی است که این قانون به واحدها می‌دهد.

هر ساختمان آیین‌نامه کفپوش خودش را می‌نویسد، پس محتوای آن‌ها با هم فرق دارد. وقتی یکی را می‌خوانیم، دنبال پنج چیز می‌گردیم:

• رتبه‌ای برای صدای قدم که کف تمام‌شده یا لایه زیر آن باید به آن برسد، و آزمایشی که این رتبه باید از آن بیاید.
• نام یک محصول، حداقل ضخامت یا نوع ماده برای لایه زیر کفپوش.
• اتاق‌هایی که کفپوش سخت در آن‌ها مجاز است و اتاق‌هایی که موکت باید در آن‌ها بماند.
• مدرکی که شورا می‌پذیرد: برگه مشخصات سازنده، گزارش آزمایش آزمایشگاهی، یا آزمایش صدا در واحد بعد از نصب.
• بازرسی لایه زیر کفپوش پیش از اینکه روی آن پوشانده شود.

چطور الزام را کتبی بگیرید

از آیین‌نامه‌ها شروع کنید. طبق ماده ۳۶(۳) این قانون، استراتا باید آیین‌نامه‌ها و قوانینش را ظرف یک هفته از درخواست به مالک بدهد. بند کفپوش و هر فرم بازسازی را بخوانید.

بعد برای هر نکته‌ای که آیین‌نامه باز گذاشته، یک پرسش کتبی برای شورا بفرستید و جواب کتبی بخواهید. محصولی را که می‌خواهید استفاده کنید نام ببرید و برگه آن را پیوست کنید، تا جواب درباره کف شما باشد.

این را هم بپرسید که درباره درخواست‌های کفپوش قبلی چه تصمیمی گرفته شد. ماده ۳۵ این قانون استراتا را موظف می‌کند صورت‌جلسه‌های جلسه‌های شورا را، همراه نتیجه رأی‌گیری‌ها، نگه دارد، و ماده ۳۶ به مالک اجازه می‌دهد آن‌ها را ببیند و نسخه بگیرد. صورت‌جلسه‌هایی که یک کف تأییدشده را ثبت کرده‌اند نشان می‌دهند شورا پیش‌تر چه چیزی را پذیرفته است.

جواب را کنار نامه تأیید خود نگه دارید. اگر بعداً شکایتی درباره سر و صدا برسد، این دو مدرک نشان می‌دهند که کف همان‌طور نصب شده که استراتا خواسته بود.

لایه زیر کفپوش چه کار می‌کند و درباره آن چه بپرسید

لایه بین کف سازه‌ای و کفپوش نو لایه زیر کفپوش (underlay) نام دارد. وقتی آیین‌نامه کفپوش الزامی برای صدای قدم می‌گذارد، همین لایه موضوع آن است. هیچ منبعی که خواندیم نمی‌گوید هیچ محصولی این صدا را چقدر کم می‌کند، پس هر عددی را ادعای سازنده محصول بدانید و گزارش آزمایش پشت آن را بخواهید.

یادداشت مقررات ساختمانی دو نکته می‌دهد که به خواندن چنین گزارشی کمک می‌کند. آزمایش آزمایشگاهی و آزمایش در ساختمان دو روش متفاوت هستند، پس بپرسید عدد از کدام آمده است. و هر دو روش کل کف و سقف را با هم اندازه می‌گیرند: عنوان‌های آن‌ها از آزمایش روی «مجموعه‌های کف و سقف» (Floor-Ceiling Assemblies) می‌گویند. عددی که از آزمایش روی یک سازه کف آمده، همان سازه را با همان محصول روی آن توصیف می‌کند.

این یادداشت درباره موکت هم هشدار می‌دهد. می‌گوید اضافه کردن موکت به کف همیشه رتبه ضربه را بالا می‌برد، ولی لزوماً صدای با فرکانس پایین را کم نمی‌کند. پس کفی که عدد آزمایش خوبی دارد هنوز ممکن است صدای خفه و سنگین یک قدم محکم را رد کند.

این پرسش‌ها را از فروشنده کفپوش بپرسید و جواب‌ها را همراه برگه‌های مشخصات برای استراتا بفرستید:

• عدد روی برگه مشخصات از کدام روش آزمایش آمده است: آزمایش آزمایشگاهی یا آزمایش در ساختمان؟
• کف در آزمایش از چه ساخته شده بود، و با کف ساختمان من چه فرقی دارد؟
• آیا آزمایش با همان کفپوشی که من انتخاب کرده‌ام روی آن انجام شد، یا با کفپوش دیگری؟
• آیا می‌توانم گزارش کامل آزمایش را، با نام آزمایشگاه و تاریخ، داشته باشم؟
• آیا راهنمای نصب سازنده کنار دیوارها یا در درگاه‌ها چیزی را لازم می‌داند که آزمایش به آن وابسته بود؟

ارتفاع کف، درها و محل اتصال کف اتاق‌ها

کف نو همراه لایه زیر آن می‌تواند از کفی که جایگزینش می‌شود ضخیم‌تر یا نازک‌تر باشد. ما پیش از سفارش، کف قدیمی و کف نو را اندازه می‌گیریم و هر جایی را که این فرق در آن دیده می‌شود بررسی می‌کنیم.

اول درها. اگر کف نو بالاتر باشد، می‌توان پایین درهای داخلی را کوتاه کرد. در ورودی فرق دارد: آیین‌نامه استاندارد ۵(۱)(d) برای تغییر دری که رو به مالکیت مشترک باز می‌شود تأیید استراتا را لازم می‌داند، پس ما در ورودی را دست نمی‌زنیم، مگر اینکه استراتا تغییری را تأیید کرده باشد. همین بند در بالکن را هم در بر می‌گیرد، که دری در نمای بیرونی است.

بعد چیزهای ثابتی که روی کف یا کمی بالای آن قرار دارند: ماشین ظرف‌شویی زیر صفحه کابینت، قرنیزها، ریل درهای کمد و توالت. بررسی می‌کنیم که هر کدام بعد از نصب کف هنوز جا شود و هنوز بتوان آن را بیرون آورد.

جایی که دو کف با ارتفاع متفاوت به هم می‌رسند، مثلاً کف نو و کاشی موجود حمام، یک نوار شیب‌دار در درگاه نصب می‌کنیم تا لبه‌ای نباشد که پا به آن گیر کند. پیش از سفارش کف، به شما نشان می‌دهیم هر نوار کجا قرار می‌گیرد.

بتن زیر کف قدیمی، وقتی پیدا شد، از نظر صاف بودن بررسی می‌شود. جاهای گود را می‌توان با یک لایه نازک ملات خودتراز (levelling compound) پر کرد، مخلوطی بر پایه سیمان که ریخته می‌شود و صاف می‌گیرد. ساییدن جاهای بلند موضوع دیگری است. کف سازه‌ای زیر آیین‌نامه استاندارد ۵(۱)(a) قرار می‌گیرد، و ماده ۶٫۱۱۰ مقررات بهداشت و ایمنی شغلی (Occupational Health and Safety Regulation) ساییدن بتن با ابزار برقی را فرایند سیلیس (silica process) می‌داند، که طبق ماده ۶٫۱۱۲ اول به ارزیابی خطر توسط یک فرد واجد صلاحیت نیاز دارد. ما هر جا بتوانیم پر می‌کنیم و پیش از هر ساییدنی تأیید می‌خواهیم.

در آخر، لایه زیر کفپوش و کف را همان‌طور که راهنماهای سازندگان می‌گویند نصب می‌کنیم، و پیش از پوشاندن لایه زیر کفپوش از آن عکس می‌گیریم. عکس‌ها همراه الزام کتبی استراتا در پرونده شما می‌روند.

کفپوش قدیمی در ساختمان قدیمی

پیش از برداشتن کف قدیمی، بدهید آن را آزمایش کنند. فهرست WorkSafeBC از مصالح ساختمانی که اغلب آزبست داشتند کفپوش وینیل را هم در بر می‌گیرد، و می‌گوید خانه‌ای که پیش از ۱۹۹۰ ساخته شده احتمالاً مقداری آزبست دارد. ماده ۲۰٫۱۱۲ مقررات بهداشت و ایمنی شغلی پیش از شروع کار بازسازی، بازرسی توسط یک فرد واجد صلاحیت را لازم می‌داند.