پاسخ کوتاه
پاسیو بتنی در ۲۰۲۶ همراه نصب برای هر فوت مربع ۱۸ تا ۳۵ دلار هزینه دارد، و عرشه کامپوزیت همراه اسکلت سازهای زیر آن برای هر فوت مربع ۳۵ تا ۶۵ دلار. در زمینهای همسطح یا کمشیب معمولاً بتن بهتر است، چون به شکل یک کف بتنی یکپارچه آب را دور میکند و اسکلتی ندارد که رطوبت را نگه دارد. در زمینهای شیبدار نورث شور، جایی که فضای بیرونی یک طبقه بالاتر از سطح زمین است، معمولاً یک سازه بلند لازم است. در این حالت عرشه کامپوزیت پاسخ عملی است، و مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا (BC Building Code) برای هر سطح راه رفتنی که بیش از ۶۰۰ میلیمتر بالاتر از زمین زیر آن باشد، حفاظی با ارتفاع دستکم ۹۰۰ میلیمتر لازم میداند.
زمین بیشتر از نوع سطح تصمیم میگیرد
بتن به شکل کف بتنی ریختهشده روی زمین آماده‌شده کار میکند. پس به جایی نیاز دارد که از قبل نزدیک سطح زمین باشد، یا بتوان آن را با خاک‌ریزی و کوبیدن خاک به سطح زمین نزدیک کرد. در یک حیاط پشتی صاف یا کمشیب، پاسیو بتنی سازه ساده‌تری است: خاک‌برداری، کوبیدن یک لایه شن زیرین، قالب‌بندی و بتن‌ریزی. بعد از آن، به شکل یک سطح یکپارچه با شیبی که در خود سطح ساخته شده، آب باران را دور میکند.
عرشه کامپوزیت یک مصالح رویه است که روی یک اسکلت سازهای پیچ میشود: تیرچهها (joist) روی ستونها و تیرها. همین اسکلت است که شما را بدون دیوار حائل از روی شیب، از روی زیرزمینی که در آن به حیاط باز میشود (walk-out) یا از روی تغییر سطح زمین عبور میدهد. در زمینهای پرشیب‌تر نورث شور، در جاهایی مثل دیپ کوو، بخش بالایی لین ولی و بخش‌هایی از وست ونکوور که پشت خانه بالاتر از سطح طبیعی زمین قرار دارد، عرشه بلند اغلب تنها راه عملی برای داشتن فضای بیرونی قابل استفاده است. در این حالت مقایسه دو جنس اهمیت چندانی ندارد، چون کف بتنی ریختهشده بدون یک سازه حائل بزرگ در زیر آن ممکن نیست.
باقی این مقایسه برای جایی مهم است که هر دو واقعاً ممکن باشند: حیاط‌های پشتی همسطح زمین که شیب قابل توجهی ندارند.
هزینه هر کدام در ۲۰۲۶
پاسیو بتنی در نورث شور در ۲۰۲۶ همراه نصب برای هر فوت مربع ۱۸ تا ۳۵ دلار است، و نوع پرداخت سطح جای آن را در این بازه تعیین میکند. کف بتنی با پرداخت جارویی (broom finish) در پایین بازه است. بتن قالب‌خورده (stamped) یا بتن با سنگ‌دانه نمایان (exposed aggregate) به میانه بازه نزدیک میشود. پرداخت کامل قالب‌خورده و رنگی با ظاهر سنگ، همراه لایه محافظ (sealer)، به بالای بازه می‌رسد.
عرشه کامپوزیت همراه نصب برای هر فوت مربع ۳۵ تا ۶۵ دلار است، و این عدد اسکلت سازهای را هم در بر میگیرد، علاوه بر تختههای عرشه روی آن. یک عرشه ساده و کوتاه روی چند ستون نزدیک پایین بازه است. یک عرشه بلند روی زیرزمینی که در آن به حیاط باز میشود، با ستونهای بلندتر، پاشنههای پی (footings) بیشتر و سیستم حفاظی که با مقررات می‌خواند، نزدیک بالای بازه است. عرشه‌ای با چراغ توکار، دیواره حریم خصوصی یا سقفی بالای آن، از این هم گران‌تر است.
اسکلت زیر عرشه کامپوزیت معمولاً از چوب فشارخورده (pressure-treated) است، چون تختههای کامپوزیت فقط سطح رویی هستند که ساییده میشود و باری از سازه را نمی‌برند. این اسکلت عمر خودش را دارد و رطوبت خودش را میگیرد، و این موضوع در نورث شور مهم‌تر از یک آب‌وهوای خشک‌تر است. بیشتر برآوردهای قیمت عرشه کامپوزیت این هزینه را جدا نشان نمی‌دهند و آن را درون یک عدد واحد برای هر فوت مربع پنهان می‌کنند.
| پاسیو بتنی | عرشه کامپوزیت | |
|---|---|---|
| پرداخت ساده | ۱۸ تا ۲۲ دلار برای هر فوت مربع، پرداخت جارویی | ۳۵ تا ۴۲ دلار برای هر فوت مربع، عرشه کوتاه روی اسکلت ساده |
| پرداخت میان‌رده | ۲۴ تا ۳۰ دلار برای هر فوت مربع، قالب‌خورده یا با سنگ‌دانه نمایان | ۴۵ تا ۵۵ دلار برای هر فوت مربع، عرشه بلند با سیستم حفاظ |
| پرداخت درجه یک | ۳۰ تا ۳۵ دلار برای هر فوت مربع، بتن قالب‌خورده رنگی با لایه محافظ | ۵۵ تا ۶۵ دلار برای هر فوت مربع، عرشه بلندتر، چراغ، دیواره حریم خصوصی |
| سازه در قیمت | خود کف بتنی سازه است | تختههای کامپوزیت به‌اضافه یک اسکلت کامل از چوب فشارخورده |
| کاربرد معمول در نورث شور | حیاط‌های پشتی صاف یا کمشیب، همسطح زمین | زمینهای شیبدار، زیرزمین‌هایی که در آنها به حیاط باز میشود، فضای بیرونی بالاتر از زمین |
رفتار هر کدام با باران ونکوور
در بیشتر بخش‌های نورث شور در لوئر مین‌لند، سالانه بیش از ۱٬۵۰۰ میلیمتر باران می‌بارد. این باران باعث میشود رفتار واقعی هر جنس با آنچه در بروشورهای تبلیغاتی نوشته‌شده برای بازارهای خشک‌تر می‌بینید، فرق کند.
پاسیو بتنی که با شیب درست رو به بیرون از خانه ساخته شده باشد، آب باران را بی‌درنگ از تمام سطح خود دور میکند. زیر آن چیزی نیست که رطوبت را نگه دارد، چون هیچ فضای خالی ندارد. خرابی‌های بتن در اینجا در سطح هستند: شوره سفید (efflorescence)، یعنی رسوب معدنی سفیدی که وقتی آب از کف بتنی عبور میکند و در سطح بخار میشود پیدا میشود، و پوسته شدن سطح (spalling) در چرخه‌های یخ‌زدن و آب‌شدن، وقتی آب به منافذ سطح می‌رود و منبسط میشود. هر دو را می‌توان کنترل کرد: با عمل‌آوری درست کف بتنی، مقدار درست هوا در مخلوط بتن، و یک لایه محافظ باکیفیت که هر چند سال یک بار دوباره زده شود.
عرشه کامپوزیت آب روی سطح را خوب دور میکند، چون خود تختهها مثل عرشه‌های چوبی قدیمی رطوبت را جذب نمی‌کنند. پرسش اصلی درباره کامپوزیت در نورث شور این است که زیر تختهها چه اتفاقی می‌افتد، در فاصله میان عرشه و زمین یا در فضای زیر آن. اگر آب این فضا تخلیه نشود و هوا در آن جریان نداشته باشد، به یک فضای خالی نمناک تبدیل میشود. در این حالت اسکلت چوب فشارخورده زیر عرشه، همراه هر انباری که زیر آن باشد، در زمستان نورث شور مدت‌های طولانی خیس می‌ماند. عرشه‌ای که با فاصله درست میان تختهها، یک سیستم زهکشی زیر اسکلت در عرشههایی که بالای فضای زندگی هستند، و تهویه در دیواره دور زیر عرشه ساخته شده باشد، خوب کار میکند. عرشه‌ای که بدون این جزئیات ساخته شود، آب را درست در جایی نگه می‌دارد که آن را نمی‌بینید.
جزئیاتی که تعیین میکند با کدام نوع خرابی روبه‌رو شوید، این است که عرشه بالای فضای زندگی باشد یا نه. عرشه کامپوزیتی که مستقیم بالای ورودی زیرزمین رو به حیاط یا بالای یک پاسیوی پایین‌تر ساخته شود، زیر اسکلت به یک سیستم کامل لایه عایق رطوبتی نیاز دارد. فاصله میان تختهها برای آن کافی نیست، چون آبی که از میان تختهها پایین می‌رود باید به جایی غیر از اتاق زیر آن برود.
نگهداری: هر کدام در عمل چه کاری از شما می‌خواهد
بتن در یک سال معمولی کار کمی از شما می‌خواهد. آن را با آب بشویید، نگذارید برگ و مواد آلی روی سطح لک بیندازند، و پرداخت قالب‌خورده یا رنگی را هر ۲ تا ۳ سال یک بار دوباره با لایه محافظ بپوشانید تا رنگ بماند و رطوبت به آن نفوذ نکند. کف بتنی ساده با پرداخت جارویی میتواند فاصله بیشتری میان دو بار پوشاندن داشته باشد، بدون آنکه اثر چندانی دیده شود. خطر اصلی در طول زمان ترک خوردن است. علت آن معمولاً حرکت زمین است، یا درز کنترلی (control joint) که هنگام بتن‌ریزی به اندازه کافی عمیق بریده نشده یا با فاصله درست قرار نگرفته است. کف بتنی که درست ساخته شود و هر ۲٫۴ تا ۳ متر یک درز کنترلی داشته باشد، این خطر را از همان اول کنترل میکند.
عرشه کامپوزیت در تبلیغات در مقایسه با چوب کم‌نگهداری معرفی میشود، و این برای خود سطح درست است: رنگ زدن (stain) و سنباده زدن لازم نیست، فقط گاهی شستن برای پاک کردن جلبک یا کپک. این جلبک و کپک در یک حیاط پشتی سایهدار و نمناک نورث شور، روی کامپوزیت آسانتر از آنچه بیشتر صاحبخانهها از تبلیغات انتظار دارند رشد میکند. بازرسی سازه زیر عرشه با کامپوزیت هم لازم می‌ماند. پیچ و اتصالها، بستهای تیرچه (joist hanger) و اتصال تیر اتصال عرشه به دیوار (ledger) به خانه، همه به بررسی دورهای نیاز دارند، همان‌طور که در عرشه چوبی لازم است، چون تختههای کامپوزیت روی عرشه هیچ چیزی درباره وضع اسکلتی که به آن پیچ شده‌اند به شما نمی‌گویند.
هر دو جنس به نگهداری نیاز دارند. بتن سازه ساده‌ای دارد و در عوض گاهی باید دوباره لایه محافظ بخورد. کامپوزیت نگهداری سطح کمتری دارد، ولی اسکلت زیر آن همان رسیدگی دورهای را لازم دارد که هر سازه چوبی بلند در آب‌وهوای مرطوب لازم دارد.
عمر مفید، بدون اغراق
پاسیو بتنی که درست نصب شده باشد، یعنی روی یک لایه زیرین کوبیده و زهکشی‌شده ریخته شده و مخلوط آن برای چرخه‌های یخ‌زدن و آب‌شدن اینجا مقدار درست هوا (air-entrainment) دارد، ۲۵ تا ۴۰ سال دوام میآورد تا به تعویض نیاز پیدا کند و تعمیر دیگر کافی نباشد. ترک ممکن است زودتر پیدا شود، ولی کف بتنی ترک‌خورده اغلب تا چند دهه هنوز کار میکند. ترک یک مشکل ظاهری است و گاهی خطر زمین خوردن ایجاد میکند، ولی کل سازه را از کار نمی‌اندازد.
خود تختههای کامپوزیت معمولاً ضمانت سازنده ۲۵ تا ۵۰ ساله دارند، در برابر لک شدن، رنگ پریدن و خرابی سازهای جنس تخته، و کامپوزیت باکیفیت روی سطح واقعاً خوب دوام میآورد. بخشی که عمر واقعی کوتاهتری دارد، اسکلت زیر آن است. چوب فشارخورده در یک حیاط پشتی خیس و سایهدار نورث شور، بهویژه جایی که زهکشی و تهویه زیر عرشه درست ساخته نشده، ممکن است مدت‌ها پیش از آنکه تختههای کامپوزیت رو هیچ فرسودگی نشان دهند، به رسیدگی سازهای نیاز پیدا کند. عرشه‌ای که در سال ۱۵ روی سطح کاملاً نو به نظر می‌رسد، اگر کنترل رطوبت آن از اول درست نبوده باشد، باز هم ممکن است به تعویض تیرچهها و ستونهای زیر آن نیاز داشته باشد.
این ناهماهنگی، یعنی سطحی با عمر بلند روی اسکلتی با عمر کوتاه‌تر، رایج‌ترین چیزی است که پیدا می‌کنیم وقتی از ما می‌خواهند یک عرشه کامپوزیت قدیمی را برای صاحب‌خانه‌ای بررسی کنیم که فکر می‌کرد ضمانت تختهها کل سازه را پوشش میدهد.
ارتفاع لازم حفاظ برای عرشه‌های بلند طبق مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا
هر عرشه بلند در نورث شور از یک ارتفاع مشخص به بعد باید حفاظ داشته باشد. اینجاست که عرشه‌های کامپوزیت روی زمینهای شیبدار به طراحی دقیق نیاز دارند. یک بسته نرده آماده از فروشگاه ابزار که در آخر کار اضافه شود، برای آنها کافی نیست.
مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا برای هر سطح راه رفتنی که بیش از ۶۰۰ میلیمتر بالاتر از زمین یا کف کنار آن باشد، حفاظ لازم میداند. جایی که حفاظ لازم است، ماده 9.8.8.3 کمترین ارتفاع حفاظ را برای سطح راه رفتنی که به یک واحد مسکونی تعلق دارد و بیش از ۱٫۸ متر از زمین کنار آن بالاتر نیست، ۹۰۰ میلیمتر تعیین میکند، و برای سطح بالاتر از آن ۱٬۰۷۰ میلیمتر. در زمینهای شیبدار، یعنی همان جاهایی که عرشه کامپوزیت به احتمال زیاد انتخاب درست است (عرشه‌های بالای زیرزمینی که در آن به حیاط باز میشود، یا بالای یک شیب تند)، این حد بالاتر ۱٬۰۷۰ میلیمتری بیشتر از آنچه صاحبخانهها انتظار دارند لازم میشود.
برای دهانه‌های حفاظ هم حد وجود دارد. حفاظ باید طوری ساخته شود که یک گوی ۱۰۰ میلیمتری از هیچ دهانه‌ای در آن عبور نکند. این قاعده فاصله میله‌های نرده را تعیین میکند و شمار زیادی از طرح‌های نرده باز را که صاحبخانهها بدون بررسی مقررات از Pinterest می‌آورند، کنار می‌گذارد. اشتباه در این مورد یکی از دلایل رایج است که پروانه عرشه را در بازرسی متوقف میکند، چون آسان است نرده‌ای طراحی کنید که درست به نظر برسد ولی با چند میلیمتر فرق در آزمایش گوی رد شود.
| ارتفاع عرشه از زمین کنار آن | کمترین ارتفاع لازم حفاظ |
|---|---|
| ۶۰۰ میلیمتر یا کمتر | این ماده حفاظ لازم نمی‌داند |
| بیش از ۶۰۰ میلیمتر، تا ۱٫۸ متر | دستکم ۹۰۰ میلیمتر |
| بیش از ۱٫۸ متر | دستکم ۱٬۰۷۰ میلیمتر |
ما کدام را پیشنهاد می‌کنیم و چرا
برای حیاط پشتی همسطح زمین که شیب قابل توجهی ندارد، در محله‌هایی مثل نورگیت (Norgate) یا بخش‌های صاف‌تر اجمونت، در بیشتر موارد بتن را ترجیح می‌دهیم. سازه ساده‌تری است، جای کمتری برای پنهان شدن آب دارد، و نگهداری آن در درازمدت زحمت کمتری دارد، هرچند گاهی باید دوباره لایه محافظ بخورد.
برای زمین شیبدار یا خانه‌ای با زیرزمینی که در آن به حیاط باز میشود، که در دیپ کوو، بخش بالایی لین ولی و بیشتر زمینهای تپه‌ای وست ونکوور رایج است، عرشه کامپوزیت روی اسکلتی که درست مهندسی شده و زهکشی و تهویه واقعی در زیر خود دارد، انتخاب درست است. دلیلش این است که این عرشه اغلب تنها راه داشتن فضای بیرونی قابل استفاده بدون یک پروژه بزرگ دیوار حائل است. هزینه اضافه آن نسبت به بتن، هزینه همان سازهای است که این فضا را ممکن میکند.
اشتباهی که بیشتر از همه می‌بینیم، انتخاب کامپوزیت به خاطر شهرت کم‌نگهداری بودن آن در زمینی است که بتن در آن سادهتر، ارزانتر و به همان اندازه بادوام بود. اشتباه دیگر، ساختن عرشه کامپوزیت بالای ورودی زیرزمین رو به حیاط بدون لایه عایق رطوبتی درست است، چون برآورد قیمت آن را در بر نداشت. جنس را با نیاز واقعی زمین هماهنگ کنید. آن وقت بیشتر پرسش‌های نگهداری خود به خود حل میشود.
منابع
- BC Building Code, Division B, Article 9.8.8.3, Guards (مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا، بخش B، ماده 9.8.8.3، حفاظها). کمترین ارتفاع حفاظ را بسته به ارتفاع سطح راه رفتنی ۹۰۰ و ۱٬۰۷۰ میلیمتر تعیین میکند، و بزرگترین اندازه دهانه را طوری که یک گوی ۱۰۰ میلیمتری از آن عبور نکند.
- District of North Vancouver: Deck and Patio Construction (ناحیه نورث ونکوور: ساخت عرشه و پاسیو)
پرسش‌های متداول
در نورث شور، هزینه هر فوت مربع بتن کمتر است یا عرشه کامپوزیت؟
در سطح پرداخت مشابه، بتن ارزانتر است: همراه نصب ۱۸ تا ۳۵ دلار برای هر فوت مربع، در برابر ۳۵ تا ۶۵ دلار برای هر فوت مربع عرشه کامپوزیت همراه اسکلت سازهای. ولی این مقایسه فقط در زمینی درست است که هر دو واقعاً ممکن باشند. در زمین شیبداری که به سازه بلند نیاز دارد، بتن معمولاً اصلاً گزینه عملی نیست. پس فاصله هزینه، هزینه سازه لازم را هم نشان میدهد، علاوه بر جنس سطح.
چرا هزینه عرشه کامپوزیت بیشتر از قیمت خود تختهها است؟
چون قیمت برآوردشده، اسکلت سازهای کامل از چوب فشارخورده را هم در بر میگیرد که تختهها به آن پیچ میشوند: ستونها، تیرها، تیرچهها و پاشنههای پی. عرشه کامپوزیت فقط سطح رویی است و سازه را نگه نمیدارد. پس برآورد قیمتی که فقط تختهها را پوشش دهد، قیمت کل کار نیست. در یک عرشه بلند با ستونهای بلندتر و پاشنههای پی بیشتر برای حفاظی که با مقررات بخواند، این اسکلت سهم قابل توجهی از کل هزینه است.
آیا بتن در آب‌وهوای نورث ونکوور ترک می‌خورد؟
ممکن است ترک بخورد، معمولاً به دلیل حرکت زمین یا درزهای کنترلی که هنگام بتن‌ریزی به اندازه کافی عمیق بریده نشده‌اند یا فاصله درستی ندارند. کف بتنی که درست ساخته شود، هر ۲٫۴ تا ۳ متر درز کنترلی داشته باشد و مخلوط آن برای چرخه‌های یخ‌زدن و آب‌شدن اینجا مقدار درست هوا داشته باشد، این خطر را کنترل میکند. کف بتنی ترک‌خورده اغلب تا سال‌ها بعد هنوز کار میکند. ترک معمولاً یک مشکل ظاهری است و سازه را از کار نمی‌اندازد.
طبق مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا، حفاظ عرشه من چه ارتفاعی باید داشته باشد؟
ماده 9.8.8.3 برای هر سطح راه رفتنی که بیش از ۶۰۰ میلیمتر بالاتر از زمین کنار آن باشد، حفاظ لازم میداند: دستکم ۹۰۰ میلیمتر برای عرشههایی که تا ۱٫۸ متر از زمین بالاترند، و ۱٬۰۷۰ میلیمتر برای هر عرشه بلندتر از آن. در زمینهای شیبدار نورث شور که عرشه بالای زیرزمینی است که در آن به حیاط باز میشود، حد بالاتر ۱٬۰۷۰ میلیمتری بیشتر از آنچه صاحبخانهها انتظار دارند لازم میشود، چون فاصله عرشه تا زمین معمولاً از ۱٫۸ متر بیشتر است.
آیا میشود عرشه کامپوزیت را مستقیم بالای ورودی زیرزمین رو به حیاط ساخت، بدون آنکه نشت کند؟
بله، ولی زیر اسکلت به یک سیستم کامل لایه عایق رطوبتی نیاز دارد. فاصله میان تختهها برای تخلیه آب کافی نیست. در عرشه‌ای که بالای فضای زندگی است، آبی که از میان تختههای کامپوزیت پایین می‌رود باید جمع‌آوری و از فضای زیر دور شود. عرشه‌ای که بدون این لایه ساخته شود، سرانجام به اتاق زیر خود نشت میکند، هر قدر هم که سطح کامپوزیت خوب کار کند.
آیا عرشه کامپوزیت اصلاً نگهداری لازم دارد؟
خود تختهها کار کمی لازم دارند: گاهی شستن برای پاک کردن جلبک یا کپک، که در یک حیاط سایهدار و نمناک نورث شور روی کامپوزیت آسانتر از آنچه تبلیغات میگوید رشد میکند. چیزی که هنوز به رسیدگی دورهای نیاز دارد، اسکلت سازهای زیر آن است: پیچ و اتصالها، بستهای تیرچه و اتصال تیر اتصال عرشه به دیوار (ledger) به خانه، چون سطح کامپوزیت هیچ نشانهای از وضع اسکلت زیر خود نمیدهد.
عمر پاسیو بتنی در مقایسه با عرشه کامپوزیت چقدر است؟
پاسیو بتنی که درست ساخته شده باشد، ۲۵ تا ۴۰ سال دوام میآورد تا به تعویض نیاز پیدا کند و تعمیر دیگر کافی نباشد. تختههای عرشه کامپوزیت ضمانت سازنده ۲۵ تا ۵۰ ساله دارند، ولی اسکلت چوب فشارخورده زیر آنها در یک حیاط خیس و سایهدار نورث شور اغلب عمر واقعی کوتاهتری دارد، بهویژه جایی که زهکشی و تهویه زیر عرشه درست ساخته نشده است. معمولاً همین اسکلت است که عمر واقعی عرشه کامپوزیت را محدود میکند.
برای حیاط پشتی صاف، بتن بهتر است یا کامپوزیت؟
در زمین صاف یا کمشیب همسطح زمین، بتن معمولاً انتخاب سادهتر و بادوامتر است. یک کف بتنی یکپارچه است، زیر آن فضای خالی نیست که رطوبت را نگه دارد، و جز اینکه گاهی دوباره لایه محافظ بخورد، در درازمدت نگهداری کمتری دارد. در زمین صاف، عرشه کامپوزیت بیشتر جایی منطقی است که صاحبخانه ظاهر یا حس یک عرشه شبیه چوب را بخواهد، چون آن نیاز سازهای که در زمین شیبدار هزینه کامپوزیت را توجیه میکند، اینجا وجود ندارد.
چرا زمینهای شیبدار نورث شور معمولاً به جای پاسیو بتنی به عرشه نیاز دارند؟
چون بتن یک کف ریختهشده است که به زمینی نزدیک سطح تمامشده نیاز دارد، ولی عرشه روی یک اسکلت سازهای قرار میگیرد که میتواند بدون دیوار حائل بزرگ از روی شیب، زیرزمینی که در آن به حیاط باز میشود یا تغییر سطح زمین عبور کند. در زمینهای پرشیب در جاهایی مثل دیپ کوو و بخش بالایی لین ولی، عرشه بلند اغلب تنها راه عملی برای داشتن فضای بیرونی قابل استفاده است. پس هزینه اسکلت بخشی از هزینه داشتن خود این فضا است و یک ارتقای اختیاری به حساب نمیآید.
آیا نرده عرشه در بریتیش کلمبیا باید آزمایش مشخصی برای اندازه دهانه‌ها را بگذراند؟
بله. طبق مقررات ساختمانی بریتیش کلمبیا، حفاظی که لازم است باید طوری ساخته شود که یک گوی ۱۰۰ میلیمتری از هیچ دهانه‌ای در آن عبور نکند. این قاعده فاصله میله‌های نرده و ریل‌ها را تعیین میکند. این جزئیات بیشتر از آنچه بیشتر صاحبخانهها انتظار دارند در بازرسی رد میشود، چون طرح نرده بازی که درست به نظر می‌رسد ممکن است با فرق کمی در آزمایش گوی رد شود. بهتر است فاصله‌ها را پیش از نهایی کردن طرح نرده با مقررات بسنجید، پیش از آنکه نرده ساخته شود.
آیا پاسیو بتنی در نورث شور پروانه لازم دارد؟
به ارتفاع آن و به اینکه به خانه وصل باشد یا نه بستگی دارد. ولی عرشه بلند به خاطر الزام‌های سازه و حفاظ، به جز موارد نادر همیشه به پروانه ساختمانی نیاز دارد. برای پروژه خودتان از اداره ساختمان شهر یا ناحیه نورث ونکوور یا وست ونکوور بپرسید، چون الزام‌ها و حدها را هر شهرداری خودش تعیین میکند و میان شهر نورث ونکوور و ناحیه نورث ونکوور میتواند فرق کند.
خدمت مرتبط
کارهای محوطه و زهکشی
ببینید پروژه‌های «کارهای محوطه و زهکشی» را در نورث شور چگونه انجام می‌دهیم.
درباره کارهای محوطه و زهکشیاین مطلب کجا کاربرد دارد
مقاله‌های مرتبط
