ارتفاع و عمق پله در مقررات بریتیش کلمبیا: عمق هم حد دارد

واژه‌هایی که مقررات به کار می‌برد، به زبان ساده

پنج اصطلاح همه این قسمت را می‌سازند، پس ارزش دارد هر کدام را دقیق بدانیم. ارتفاع پله (rise) بلندی عمودی یک پله است. مقررات آن را از لبه جلوی یک کف پله تا لبه جلوی کف پله بعدی اندازه می‌گیرد، و لبه جلوی کف پله (nosing) همان لبه جلویی کف پله است که از پیشانی پله زیرش جلوتر آمده است. عمق افقی پله (run) عمق افقی یک پله است، که آن هم از لبه جلو تا لبه جلو اندازه گرفته می‌شود. کف پله تخته‌ای است که رویش می‌ایستید، و پیشانی پله رویه عمودی بین دو کف پله است. رشته پله (flight) یک ردیف پیوسته پله بین دو پاگرد است، و پاگرد سطح صافی است در بالا، پایین یا میانه راه.

جمله (1) ماده 9.8.4.1 می‌گوید جز برای پله‌هایی که فقط به اتاق‌ها یا فضاهای خدماتی می‌رسند، ارتفاع پله، که به‌صورت فاصله عمودی از لبه جلو تا لبه جلو اندازه گرفته می‌شود، باید مطابق جدول 9.8.4.1 باشد. جمله (1) ماده 9.8.4.2 همین کار را برای عمق افقی پله انجام می‌دهد و به جدول 9.8.4.2 ارجاع می‌دهد.

مقررات پله‌ها را در چند گروه قرار می‌دهد، و گروه تعیین می‌کند کدام عددها اعمال شوند. یادداشت (1) زیر جدول 9.8.4.1 پله خصوصی را پله بیرونی یا داخلی تعریف می‌کند که به یک واحد مسکونی تک یا به گاراژی که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کند می‌رسد. یادداشت (2) پله عمومی را همه پله‌هایی تعریف می‌کند که پله خدماتی یا پله خصوصی به حساب نمی‌آیند.

پس پله داخل یک خانه معمولی نورث شور پله خصوصی است. پله‌ای که از همان خانه به گاراژ چسبیده به آن پایین می‌رود هم پله خصوصی است. وقتی واحد مسکونی دومی در ساختمان باشد، اینکه یک پله هنوز خصوصی است یا نه پرسشی برای اداره ساختمان شهرداری است، چون تعریف به خدمت‌رسانی به واحد مسکونی تک وابسته است. بپرسید و فرض نکنید، چون حد ارتفاع پله عمومی سخت‌گیرانه‌تر است و طرحی که با پیشانی‌های ۲۰۰ میلی‌متری کشیده شده جایی برای جذب این تغییر ندارد.

عددها، همراه همان عددی که مردم را گیر می‌اندازد

برای پله خصوصی، ارتفاع پله از ۱۲۵ میلی‌متر تا ۲۰۰ میلی‌متر (۷ ۷/۸ اینچ) است. برای پله عمومی، سقف این بازه به ۱۸۰ میلی‌متر پایین می‌آید و حداقل همان ۱۲۵ میلی‌متر است. عمق افقی پله خصوصی از ۲۵۵ میلی‌متر (۱۰ اینچ) تا ۳۵۵ میلی‌متر (۱۴ اینچ) است.

همین حد بالای عمق است که از چشم می‌افتد. کف پله‌ای که عمقش از ۳۵۵ میلی‌متر بیشتر باشد در بازرسی رد می‌شود، به همان شکل که کف پله‌ای با عمق کمتر از ۲۵۵ میلی‌متر. طراحان وقتی می‌خواهند پایین رشته پله باز و دلباز به نظر برسد، یا وقتی پله در فضایی جا داده می‌شود که اتفاقاً دراز است و کف پله‌ها را آن‌قدر پهن می‌کنند که فضا را پر کنند، از این حد رد می‌شوند.

دلیل این حد، شیوه استفاده مردم از پله است. بدن شما الگوی یک رشته پله را در دو پله نخست یاد می‌گیرد و بعد دیگر نگاه نمی‌کند. از آن به بعد پای شما همان‌جا می‌رود که دو پله قبلی یادش داده‌اند. کف پله‌ای که بیرون از این بازه باشد این الگو را می‌شکند، و این شکستن درست در لحظه‌ای رخ می‌دهد که دیگر به پایین نگاه نمی‌کنید.

همین منطق توضیح می‌دهد که چرا مقررات درباره یکسان بودن پله‌ها سخت‌گیر است، و این بخشی از قسمت 9.8 است که در بازسازی‌ها بیشترین دردسر واقعی را درست می‌کند.

دام نازک‌کاری که پله درست را به پله رد‌شده تبدیل می‌کند

جمله (1) ماده 9.8.4.4 می‌گوید جز آنچه در جمله (2) آمده، پیشانی پله‌ها در هر رشته پله باید ارتفاع یکسان داشته باشند، با رواداری حداکثر ۵ میلی‌متر بین کف پله‌ها یا پاگردهای کنار هم و ۱۰ میلی‌متر بین بلندترین و کوتاه‌ترین پیشانی پله در یک رشته پله. جمله (3) همین دو عدد را برای عمق افقی پله اعمال می‌کند: ۵ میلی‌متر بین کف پله‌های کنار هم، و ۱۰ میلی‌متر بین عمیق‌ترین و کم‌عمق‌ترین کف پله در یک رشته پله.

ده میلی‌متر در کل یک رشته پله سهم کوچکی است، و بازسازی آن را بی‌آنکه کسی تصمیمش را بگیرد مصرف می‌کند. این‌طور: یک نجار پله را در هر دو سر نسبت به زیرسازی کف (subfloor) خام درست قاب‌بندی می‌کند. همه پیشانی‌ها یکسان‌اند. بعد پیمانکاران نازک‌کاری می‌رسند. در ورودی پایین رشته پله کاشی نصب می‌شود، ۱۰ میلی‌متر کاشی روی ۱۰ میلی‌متر ملات. پیشانی پایینی حالا ۲۰ میلی‌متر از همه پیشانی‌های دیگر آن رشته پله کوتاه‌تر است. همین به‌تنهایی دو برابر ۱۰ میلی‌متری است که بین بلندترین و کوتاه‌ترین پیشانی مجاز است، و چهار برابر ۵ میلی‌متری است که بین این پله و پله بالای آن مجاز است.

همین اتفاق در بالا هم می‌افتد. پارکت چوبی مهندسی‌شده (engineered hardwood) تازه روی پاگرد بالا سطح بالایی را بالا می‌برد، پس پیشانی بالایی کوتاه‌تر می‌شود در حالی که بقیه سر جای خود می‌مانند. اگر یک سر کفپوش تازه و سر دیگر کاشی بگذارید، می‌توانید در یک رشته پله دو بار از رواداری رد شوید.

این رایج‌ترین راهی است که بازسازی یک پله مطابق مقررات را به پله غیرمجاز تبدیل می‌کند، و زمان‌بندی آن است که پیدا کردنش را سخت می‌کند. پله وقتی قاب‌بندی شد درست بود. مشکل چند هفته بعد به دست پیمانکارانی درست می‌شود که اصلاً به پله فکر نمی‌کنند، و در همان دو پله‌ای درست می‌شود که مردم کمتر از همه اندازه‌شان می‌گیرند.

راه حل این است که پیش از بریدن تیرهای کناری پله (stringer)، ضخامت کف تمام‌شده در هر دو سر تعیین شود و این دو عدد روی نقشه نوشته شوند. پله‌ای که بر اساس ارتفاع کف تمام‌شده ساخته شود، و ارتفاع زیرسازی کف ملاک آن نباشد، کاشی و پارکت را از روی طرح در خود جا می‌دهد.

• پیش از قاب‌بندی پله، ضخامت کف تمام‌شده را در پاگرد بالا و در پایین تأیید کنید، همراه لایه ملات یا لایه زیر کفپوش، و فقط به ضخامت کاشی یا تخته بسنده نکنید.
• هر دو ارتفاع تمام‌شده را روی نقشه پله بنویسید تا نجار تیرهای کناری را بر اساس آن‌ها ببرد.
• پس از نصب کاشی، پیشانی پایینی را دوباره بررسی کنید، چون بزرگ‌ترین تغییر تکی همان‌جا رخ می‌دهد.
• پس از نازک‌کاری همه پیشانی‌های رشته پله را اندازه بگیرید و بلندترین و کوتاه‌ترین را یادداشت کنید. عدد ۱۰ میلی‌متر برای کل رشته پله است و فقط به پله‌های کنار هم مربوط نیست.
• تغییر دیرهنگام کفپوش را تغییر پله بدانید. عوض کردن وینیل ۶ میلی‌متری با کاشی ۲۰ میلی‌متری در پایین یک رشته پله، پیش از آنکه مسئله کفپوش باشد، مسئله پله است.

زمین شیب‌دار، و حد شیب کف پله

مقررات یک استثنا برای قاعده یکسان بودن پیشانی‌ها دارد، و آن برای پله‌های بیرونی در زمین‌های شیب‌دار است. جمله (2) ماده 9.8.4.4 می‌گوید جز برای پله‌های خروج لازم، جایی که پیشانی بالایی یا پایینی پله به یک سطح راه رفتن شیب‌دار تمام‌شده، مثل کف گاراژ، راه ماشین‌رو یا پیاده‌رو، می‌رسد، ارتفاع پیشانی در عرض پله نباید بیش از ۱ به ۱۲ تغییر کند.

ببینید این جمله چه چیزی را اندازه می‌گیرد. اجازه می‌دهد ارتفاع پیشانی در عرض پله، از یک طرف تا طرف دیگر، تغییر کند، چون زمینی که پله روی آن می‌نشیند تراز نیست. شیب ۱ به ۱۲ یعنی سطح برای هر ۱۲ واحد فاصله افقی ۱ واحد پایین می‌رود. در پله‌ای با عرض ۸۶۰ میلی‌متر، این اجازه می‌دهد ارتفاع پیشانی از یک سر پله تا سر دیگر تا ۷۱ میلی‌متر فرق کند. این برای راه‌های ماشین‌رو و کف گاراژ در نورث شور گشایشی است، جایی که زمین تراز کم پیدا می‌شود و کف بتنی گاراژ معمولاً برای زهکشی شیب دارد.

یک حد جداگانه خود کف پله را تعیین می‌کند. جمله (5) ماده 9.8.4.4 می‌گوید شیب کف پله‌ها نباید از ۱ به ۵۰ بیشتر شود. یعنی برای هر ۵۰ واحد عمق، ۱ واحد پایین رفتن. در کف پله‌ای با عمق ۲۸۰ میلی‌متر، لبه جلو می‌تواند تا ۵٫۶ میلی‌متر پایین‌تر از پشت آن باشد.

این حد در پله‌های بیرونی مهم است، چون سازنده‌ها کف پله را عمداً شیب‌دار می‌سازند تا باران از رویش برود و جمع نشود. بیرون راندن آب منطقی است و مقررات تا همان سقف ۱ به ۵۰ آن را مجاز می‌داند. شیب تندتر پله‌ای می‌سازد که در روز بارانی پای شما را به جلو هل می‌دهد، یعنی درست در همان شرایطی که برایش شیب‌دار شده است.

پله‌های چرخشی و کف پله‌های ذوزنقه‌ای، جایی که هندسه سخت‌گیر می‌شود

پله چرخشی (winder) کف پله‌ای سه‌گوش است که برای چرخاندن پله بدون ساختن پاگرد به کار می‌رود. به جای یک سطح صاف در جایی که پله تغییر جهت می‌دهد، چند پله گُوِه‌شکل دارید که دور گوشه باز می‌شوند. کف پله ذوزنقه‌ای (tapered tread) گروه بزرگ‌تری است که این‌ها جزو آن‌اند: هر کف پله‌ای که عمقش از یک طرف تا طرف دیگر تغییر کند. این پله‌ها در فضای کف صرفه‌جویی می‌کنند، و به همین دلیل مدام در تبدیل زیرشیروانی و در خانه‌های قدیمی باریک دیده می‌شوند.

جمله (1) ماده 9.8.3.1 می‌گوید پله‌ها در ساختمان‌ها باید از رشته پله‌های مستقیم، یا جز آنچه در جمله (4) آمده، از رشته پله‌های منحنی تشکیل شوند. جمله (2) برای پله‌های داخل واحدهای مسکونی فهرست جداگانه‌ای از شکل‌های مجاز می‌دهد که با رشته پله‌های مستقیم شروع می‌شود. پله‌های چرخشی و کف پله‌های ذوزنقه‌ای در مواد جداگانه خودشان، 9.8.4.3 و 9.8.4.6، آمده‌اند، پس پیش از کشیدن یک چرخش باید همین‌ها را خواند.

جمله (1) ماده 9.8.4.6 الزام می‌کند هر کف پله در پله چرخشی با زاویه ۳۰ درجه بچرخد، بدون هیچ انحرافی بالاتر یا پایین‌تر از ۳۰ درجه، یا با زاویه ۴۵ درجه، بدون هیچ انحرافی بالاتر یا پایین‌تر از ۴۵ درجه. گزینه سومی نیست و در این جمله رواداری هم نیست. جمله (2) اضافه می‌کند جایی که پله‌های چرخشی در یک پله به کار رفته‌اند، هر دسته نباید بیش از ۹۰ درجه بچرخد. پس سه کف پله ۳۰ درجه یا دو کف پله ۴۵ درجه شما را از یک گوشه می‌گذرانند، و یک چرخش کامل به دو دسته جداگانه نیاز دارد.

جمله (1) ماده 9.8.4.3 عمق کف پله ذوزنقه‌ای را تعیین می‌کند. عمق افقی پله در سر باریک کف پله نباید کمتر از ۱۵۰ میلی‌متر باشد، و وقتی در نقطه‌ای ۳۰۰ میلی‌متری از خط مرکزی دست‌انداز در سر باریک کف پله اندازه گرفته شود، باید مطابق ابعاد جدول 9.8.4.2 باشد. همین نقطه دوم اندازه‌گیری است که مردم اشتباه می‌کنند. بازه ۲۵۵ تا ۳۵۵ میلی‌متر در ۳۰۰ میلی‌متری خط مرکزی دست‌انداز در طرف باریک بررسی می‌شود، و میانه پله یا سر پهن ملاک نیست، چون آنجا همان جایی است که پای آدم وقتی در چرخش دست‌انداز را گرفته واقعاً فرود می‌آید.

جمله (3) قاعده‌ای اضافه می‌کند که لبه جلوی کف پله را درست نگه می‌دارد: عمق کف پله ذوزنقه‌ای در هر نقطه نباید کمتر از عمق افقی پله در آن نقطه و بیشتر از عمق افقی پله در آن نقطه به‌اضافه ۲۵ میلی‌متر باشد. در کف پله ذوزنقه‌ای، عمق و عمق افقی دو اندازه جداگانه‌اند، و این جمله آن‌ها را به هم می‌بندد تا نتوان با پیش‌آمدگی لبه پله را عمیق‌تر از آنچه هست نشان داد.

• کف پله‌های چرخشی دقیقاً ۳۰ درجه یا دقیقاً ۴۵ درجه می‌چرخند، بدون هیچ انحرافی بالاتر یا پایین‌تر از هیچ‌کدام.
• یک دسته پله چرخشی حداکثر ۹۰ درجه می‌چرخد. چرخش ۱۸۰ درجه به دو دسته نیاز دارد.
• سر باریک کف پله ذوزنقه‌ای هرگز کمتر از ۱۵۰ میلی‌متر عمق ندارد.
• عمق افقی ۲۵۵ تا ۳۵۵ میلی‌متر در ۳۰۰ میلی‌متری خط مرکزی دست‌انداز در سر باریک اندازه گرفته می‌شود.
• عمق کف پله ذوزنقه‌ای در هر نقطه بین عمق افقی پله و عمق افقی پله به‌اضافه ۲۵ میلی‌متر می‌ماند.

عرض و ارتفاع آزاد بالای سر، و چرا زیرزمین‌ها در دومی رد می‌شوند

جمله (2) ماده 9.8.2.1 الزام می‌کند پله‌های خروجی که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کنند دست‌کم ۸۶۰ میلی‌متر (۳۳ ۷/۸ اینچ) عرض داشته باشند. جمله (4) همین ۸۶۰ میلی‌متر را به دست‌کم یک پله بین هر دو طبقه در یک واحد مسکونی، و به پله‌های بیرونی یک واحد مسکونی تک جز پله‌های خروج لازم، گسترش می‌دهد.

ارتفاع آزاد بالای سر به شیوه خاصی اندازه گرفته می‌شود که پاسخ را تغییر می‌دهد. جمله (1) ماده 9.8.2.2 می‌گوید ارتفاع آزاد بالای پله‌ها باید به‌صورت عمودی، در عرض آزاد پله، از خط راستی که به لبه‌های جلوی کف پله‌ها و پاگرد مماس است تا پایین‌ترین نقطه بالای آن اندازه گرفته شود. ارتفاع آزاد یعنی فضای عمودی بدون مانع. خط مماس بر لبه‌های جلو همان شیب خیالی است که در امتداد لبه‌های جلوی همه پله‌ها کشیده می‌شود، پس اندازه‌گیری شیب پله را دنبال می‌کند و از روی یک کف پله تنها گرفته نمی‌شود.

جمله (2) حداقل کلی را ۲ ۰۵۰ میلی‌متر تعیین می‌کند. جمله (3) آن را برای خانه‌ها پایین می‌آورد: ارتفاع آزاد بالای پله‌هایی که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کنند نباید کمتر از ۱ ۹۵۰ میلی‌متر (۶ فوت و ۵ اینچ) باشد.

پله زیرزمین همان جایی است که این رد می‌شود، و علت جز در موارد اندک چیزی است که بعداً اضافه شده و به سازه ربطی ندارد. کانالی که از بالای پله می‌گذرد، یک تیر، یک قاب‌بندی پایین‌آمده سقف (soffit)، یک لوله فاضلاب از حمام طبقه بالا. پایین‌ترین نقطه بالای سر هر چیزی است که بیشتر از همه پایین آمده، و در زیرزمین تمام‌نشده معمولاً کار تأسیساتی است که چند دهه پس از ساخت خانه نصب شده است. پیش از طراحی زیرزمین آن را اندازه بگیرید، چون کانالی که باید جابه‌جا شود کاری متفاوت از کانالی است که می‌تواند بماند.

به همین دلیل در هر تبدیل زیرزمین یا زیرشیروانی، اول رشته پله موجود را اندازه می‌گیریم. پله اغلب تعیین می‌کند که پروژه اصلاً شدنی است یا نه. خانه‌ای با ۱ ۹۰۰ میلی‌متر ارتفاع آزاد بالای پله زیرزمین و بدون جا برای تغییر مسیر کانال، محدودیتی در طراحی دارد که به همه تصمیم‌های دیگر روی نقشه می‌رسد.

دست‌اندازها، و باری که کسی برایش قیمت نمی‌دهد

جدول 9.8.7.1 تعیین می‌کند چند طرف پله به دست‌انداز نیاز دارد. داخل یک واحد مسکونی، پله مستقیم با عرض کمتر از ۱ ۱۰۰ میلی‌متر ۱ دست‌انداز لازم دارد، پله منحنی با عرض کمتر از ۱ ۱۰۰ میلی‌متر ۱، و پله با عرض ۱ ۱۰۰ میلی‌متر یا بیشتر ۱. بیرون از واحد مسکونی تعداد بالا می‌رود: پله مستقیم زیر ۱ ۱۰۰ میلی‌متر ۱ لازم دارد، پله منحنی زیر ۱ ۱۰۰ میلی‌متر ۲، و هر پله ۱ ۱۰۰ میلی‌متر یا پهن‌تر ۲.

جمله (2) ماده 9.8.7.1 یک قاعده جای نصب اضافه می‌کند. جز در جایی که پله یا سطح شیب‌دار (ramp) به بیش از دو واحد مسکونی خدمت نمی‌کند، دست‌کم یک دست‌انداز باید حداکثر ۷۵۰ میلی‌متر از مسیر طبیعی رفت‌وآمد روی پله یا سطح شیب‌دار فاصله داشته باشد. مسیر طبیعی رفت‌وآمد خطی است که یک نفر بی‌آنکه به آن فکر کند راه می‌رود، که در پله پهن میانه پله است. این قاعده جلوی دست‌اندازی را می‌گیرد که روی کاغذ هست ولی دست به آن نمی‌رسد.

رشته پله‌های کوتاه معاف‌اند. جمله (3) می‌گوید برای پله‌ها و سطح‌های شیب‌داری که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کنند، جایی که پله داخلی بیش از ۲ پیشانی، پله بیرونی بیش از ۳ پیشانی، یا سطح شیب‌دار بیش از ۴۰۰ میلی‌متر ارتفاع نداشته باشد، دست‌انداز لازم نیست. جمله (4) در پله‌های بیرونی با بیش از ۳ پیشانی فقط یک دست‌انداز را مجاز می‌کند، به شرطی که آن پله‌ها به بیش از یک واحد مسکونی خدمت نکنند. جمله (5) کف پله‌های ذوزنقه‌ای را پوشش می‌دهد: جز برای پله‌های چرخشی، جایی که یک رشته پله داخل واحد مسکونی از کف پله‌های ذوزنقه‌ای تشکیل شده، یک دست‌انداز باید در امتداد سر باریک کف پله‌ها نصب شود. سر باریک جایی است که پله‌ها کوچک‌ترین‌اند و جای پا از همه بدتر است، پس دست‌انداز همان‌جا نصب می‌شود.

بعد الزامی می‌آید که اگر فراموش شود خرج دارد. جمله (1) ماده 9.8.7.7 می‌گوید دست‌اندازها و نگه‌دارنده‌هایشان باید طوری طراحی و ساخته شوند که برای همه دست‌اندازها یک بار متمرکز دست‌کم ۰٫۹ کیلونیوتن (kN) را در هر نقطه و در هر جهت تحمل کنند. کیلونیوتن واحد نیرو است. ۰٫۹ کیلونیوتن نیرویی است که جرمی ۹۲ کیلوگرمی زیر نیروی جاذبه وارد می‌کند. عبارت در هر جهت مهم است: دست‌انداز باید این فشار را از پهلو، رو به پایین و رو به بالا تحمل کند. برای دست‌اندازهایی جز آن‌هایی که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کنند، جمله (1) یک بار یکنواخت دست‌کم ۰٫۷ کیلونیوتن بر متر در طول دست‌انداز را هم الزامی می‌کند.

جمله (2) راهی برای برآورده کردن این الزام بدون محاسبه مهندسی می‌دهد. جایی که دست‌اندازهای بیرونی یا داخلی یک واحد مسکونی تک به ستون‌های چوبی دیوار یا چوب تقویتی داخل دیوار (blocking) وصل شده‌اند، اتصال مطابق مقررات به حساب می‌آید اگر فاصله نقطه‌های اتصال، روی سطح افقی، حداکثر ۱٫۲ متر باشد و نخستین نقطه اتصال در هر سر حداکثر ۳۰۰ میلی‌متر از انتهای دست‌انداز باشد. چوب تقویتی تکه چوب توپری است که بین ستون‌های چوبی دیوار نصب می‌شود تا پیچ‌های نگه‌دارنده دست‌انداز در چیزی محکم فرو روند.

نکته عملی درباره ترتیب کار است. نگه‌دارنده دست‌اندازی که به دیوار گچی بدون هیچ چیز پشت آن پیچ شده ۰٫۹ کیلونیوتن را تحمل نمی‌کند، و نخستین کسی که پایش لیز بخورد آن را می‌آزماید. چوب تقویتی باید وقتی دیوار باز است، پیش از عایق و دیوار گچی، نصب شود. اضافه کردن آن در آینده یعنی باز کردن دوباره دیوار، که نیم ساعت کار قاب‌بندی را به یک روز تعمیر، آستر زدن و رنگ‌آمیزی تبدیل می‌کند.

• داخل یک واحد مسکونی، در هر عرض پله‌ای که جدول 9.8.7.1 پوشش می‌دهد یک دست‌انداز کافی است.
• دست‌کم یک دست‌انداز در فاصله ۷۵۰ میلی‌متری مسیر طبیعی رفت‌وآمد قرار می‌گیرد، جز در پله‌هایی که به بیش از دو واحد مسکونی خدمت نمی‌کنند.
• در پله‌های داخلی با ۲ پیشانی یا کمتر، یا پله‌های بیرونی با ۳ پیشانی یا کمتر، که به یک واحد مسکونی تک خدمت می‌کنند، دست‌انداز لازم نیست.
• در کف پله‌های ذوزنقه‌ای بدون پله چرخشی داخل یک واحد مسکونی، دست‌انداز در امتداد سر باریک نصب می‌شود.
• نگه‌دارنده‌ها روی ستون‌های چوبی دیوار یا چوب تقویتی قرار می‌گیرند، با فاصله حداکثر ۱٫۲ متر، و نخستین آن‌ها در فاصله ۳۰۰ میلی‌متری هر سر دست‌انداز.

این برای یک خانه قدیمی نورث شور چه معنایی دارد

خانه‌های زیادی در اینجا پیش از الزامات امروزی ساخته شده‌اند، و پله‌هایشان این را نشان می‌دهد. رشته پله‌های تند با پیشانی‌های بلند و کف پله‌های کم‌عمق در دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ عادی بودند، وقتی پله فقط راه رفت‌وآمد به حساب می‌آمد و بخشی طراحی‌شده از خانه دیده نمی‌شد. این پله‌ها هنوز به کار می‌روند و مردم هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنند.

بازسازی همان لحظه‌ای است که این پرسش پیش می‌آید. اینکه پله موجودی که به الزامات امروزی نمی‌رسد باید تغییر کند یا نه، به دامنه پروانه و تشخیص اداره ساختمان شهرداری بستگی دارد. نوسازی ظاهری سطح پله و تبدیل کامل زیرزمین دو گفت‌وگوی متفاوت‌اند. پاسخ را زود و به‌صورت کتبی بگیرید، چون موضوع حل‌نشده‌ای مثل این معمولاً در بدترین لحظه به شکل هزینه پیدا می‌شود.

پیش از شروع طراحی، رشته پله موجود را اندازه بگیرید. ارتفاع و عمق افقی را در همه پله‌ها بگیرید و به یک پله بسنده نکنید، همراه عرض، و ارتفاع آزاد از خطی در امتداد لبه‌های جلو تا پایین‌ترین چیز بالای سر. بیست دقیقه کار با متر محدودیت‌هایی را به شما می‌دهد که کل طراحی باید در آن‌ها جا بگیرد. ما این کار را در نخستین بازدید از محل برای هر پروژه‌ای انجام می‌دهیم که به ارتفاع یک طبقه دست می‌زند.

اندازه‌گیری اغلب تکلیف پروژه را روشن می‌کند. تبدیل زیرزمین در خانه‌ای با ۱ ۹۰۰ میلی‌متر بالای پله یعنی یا جابه‌جا کردن یک کانال، یا ساختن دوباره پله، یا پذیرفتن یک طرح دیگر. فهمیدن این در مرحله طراحی هزینه‌ای ندارد. فهمیدنش پس از قاب‌بندی هزینه زیادی دارد.